کامبوج دموکراتیک، سال ۱۹۷۸. سه روزنامه‌نگار فرانسوی توسط خمرهای سرخ دعوت می‌شوند تا مصاحبه‌ای اختصاصی با رهبر این رژیم، پل پوت، انجام دهند. کشور در ظاهر ایده‌آل به نظر می‌رسد. اما پشت این ویترین فریبنده، رژیم خمرهای سرخ در حال فروپاشی است و خطر جنگ با ویتنام کشور را تهدید می‌کند. رژیم به دنبال مقصر می‌گردد و مخفیانه دست به نسل‌کشی گسترده‌ای زده است. در مقابل چشمان روزنامه‌نگاران، این تصویر زیبا ترک می‌خورد و وحشت نمایان می‌شود. سفر آن‌ها رفته‌رفته به یک کابوس تبدیل می‌شود.

ریتی پان با استفاده از مجسمه‌های گلی، تصاویر آرشیوی و روایت خود، جنایات هولناکی را که خمرهای سرخ کامبوج بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ مرتکب شدند، بازسازی می‌کند.

فیلم حول محور یک بیوه جوان فرانسوی و دو فرزند نوجوانش می‌چرخد که در دهه ۱۹۳۰ در هندوچین فرانسه تلاش می‌کنند با کشاورزی در شالیزارهای برنج در کنار اقیانوس، زندگی ناچیزی برای خود دست‌وپا کنند. تلاش‌های آن‌ها هر سال با هجوم دریا که مزارع را با آب شور غرق می‌کند و محصولات را از بین می‌برد، بی‌نتیجه می‌ماند. مادر در اوج ناامیدی متوجه می‌شود که تنها امید آن‌ها ساختن یک دیوار ساحلی برای جلوگیری از سیلاب‌های مداوم است، اما او باید برای تحقق این امر، مسیر سختی را در میان بوروکراسی محلی طی کند که شبیه به یک تلاش بی‌پایان و طاقت‌فرساست. در همین حال، دختر سرکش او، سوزان، توجه عاشقانه یک مرد چینی ثروتمند به نام آقای جو را به خود جلب می‌کند. اگرچه او به راحتی می‌تواند راه نجاتی برای آن‌ها باشد، اما احتمال یک رابطه عاشقانه بین جو و سوزان می‌تواند به همان راحتی قربانی تعصبات نژادی محلی شود و زندگی هر دو را به نابودی بکشاند.